The Smell of Food, the Sound of Coins
Paranın Sesi, Kokunun Parası
Zavallı, açlıktan ölmek üzere olan bir yolcu, elinde kuru bir parça sade ekmekle kasaba pazarında yürüyordu.
Altı noktalı kelimelere dokun, anlamı çıksın.
A poor, traveler was walking through the town market with a dry piece of plain bread in his hand. He stopped near a local restaurant where a greedy cook was roasting delicious meat over an open grill, releasing a wonderful smell into the air.
Zavallı, açlıktan ölmek üzere olan bir yolcu, elinde kuru bir parça sade ekmekle kasaba pazarında yürüyordu. Açgözlü bir aşçının açık ızgara üzerinde lezzetli etler kızarttığı ve havaya harika nefis bir koku saldığı yerel bir restoranın yakınında durdu.
The traveler held his dry bread directly over the steaming meat smoke, allowing the savory scent to soak into his food before taking a bite. Seeing this, the greedy cook ran out furiously, grabbed the poor man's shirt, and demanded payment for the smell of his meat.
Yolcu, kuru ekmeğini doğrudan tüten et dumanının üzerinde tuttu ve bir ısırık almadan önce nefis kokunun yiyeceğine sinmesini sağladı. Bunu gören açgözlü aşçı öfkeyle dışarı fırladı, zavallı adamın gömleğini yakaladı ve etinin kokusu için para talep etti.
The poor traveler had no money, so the cook dragged him to the court room of Nasreddin Hodja, who was acting as the local Kadi. The cook explained his financial complaint, demanding silver coins because the traveler utilized his commercial smoke.
Zavallı yolcunun hiç parası yoktu, bu yüzden aşçı onu yerel Kadı olarak görev yapan Nasreddin Hoca'nın mahkeme salonuna sürükledi. Aşçı, yolcunun ticari dumanından yararlandığını iddia ederek gümüş para talep eden finansal şikayetini açıkladı.
Hodja listened to the ridiculous complaint calmly, took a small leather full of coins from his pocket, and held it close to the greedy cook's ear. He shook the pouch rhythmically, making the silver coins clink melodiously against each other for a few minutes.
Hoca bu saçma şikayeti sakince dinledi, cebinden madeni para dolu küçük bir deri kese çıkardı ve açgözlü aşçının kulağına yaklaştırdı. Keseyi ritmik bir şekilde sallayarak gümüş paraların birkaç dakika boyunca birbirine melodik bir şekilde çınlamasını sağladı.
The cook smiled happily, reaching out his hand to take the money, but Hodja put the pouch back into his pocket. He looked at the greedy restaurant owner and declared his final : 'The poor man only smelled your meat; therefore, the sound of these coins is the perfect payment for the smell of your food!'
Aşçı parayı almak için elini uzatarak neşeyle gülümsedi ama Hoca keseyi cebine geri koydu. Açgözlü restoran sahibine baktı ve nihai kararını ilan etti: 'Bu zavallı adam sadece etinin kokusunu aldı; bu yüzden, bu paraların sesi, yemeğinin kokusu için mükemmel bir ödemedir!'
Kelimeler
Hikayedeki 5 yeni kelime, hikayeden örnek cümleleriyle.
The lost travelers were starving after three days without food.
The kitchen was filled with the savory smell of roasted chicken.
The workers had to drag the heavy metal box across the warehouse floor.
The medieval knight kept his gold coins safe inside a leather pouch.
The supreme court announced its final judgment about the environmental case.
Ne kadar anladın?
4 kısa soru. Cevabını seç, hemen doğrusunu gör.
