A Snow Day

Last Tuesday night, it started snowing heavily in Bolu. Öykü was doing her homework when she noticed the snow falling outside her window. She hoped school would be canceled.

Geçen Salı gecesi Bolu'da şiddetli kar yağmaya başladı. Öykü ödevini yaparken pencerenin dışında karın yağdığını fark etti. Okulun tatil edilmesini umdu.

The next morning, Öykü's mother woke her up with exciting news. "School is canceled today because of the snow," she said. Öykü jumped out of bed happily and ran to the window.

Ertesi sabah Öykü'nün annesi onu heyecan verici bir haberle uyandırdı. "Kar yüzünden bugün okullar tatil," dedi. Öykü mutlu bir şekilde yataktan fırladı ve pencereye koştu.

Outside, everything was covered in thick white snow. The streets were quiet because nobody was driving. Children in the neighborhood were already playing and making noise outside.

Dışarıda her şey kalın beyaz karla kaplıydı. Sokaklar sessizdi çünkü kimse araba sürmüyordu. Mahalledeki çocuklar dışarıda çoktan oynuyor ve gürültü yapıyordu.

Öykü called her best friend, Ela, and they decided to build a big snow fort together. "I am going to bring my sled, too," Ela said excitedly on the phone.

Öykü en iyi arkadaşı Ela'yı aradı ve birlikte büyük bir kar kalesi yapmaya karar verdiler. Ela telefonda heyecanla "Kızağımı da getireceğim," dedi.

While Öykü was putting on her warm clothes, her little brother was already outside, throwing snowballs at the window. Their mother was preparing hot soup for when they came back inside.

Öykü sıcak kıyafetlerini giyerken küçük kardeşi çoktan dışarıdaydı, pencereye kartopu atıyordu. Anneleri, içeri döndüklerinde içmeleri için sıcak çorba hazırlıyordu.

Öykü and Ela worked together for almost two hours, building their snow fort. They were using buckets to shape the snow and sticks to decorate the walls. It looked like a small castle.

Öykü ve Ela neredeyse iki saat boyunca birlikte çalışarak kar kalelerini inşa etti. Karı şekillendirmek için kova, duvarları süslemek için de dal kullanıyorlardı. Küçük bir kaleye benziyordu.

In the afternoon, they went sledding down the hill near the park. Ela's sled was going very fast, and both girls were screaming with excitement. They fell in the snow, laughing loudly.

Öğleden sonra park yakınındaki tepeden kızak kaydılar. Ela'nın kızağı çok hızlı gidiyordu ve iki kız da heyecanla çığlık atıyordu. Kara düşüp yüksek sesle güldüler.

That evening, exhausted and happy, Öykü drank the hot soup her mother had prepared. "This is going to be my favorite memory of winter," she said, smiling as she watched the snow continue to fall.

O akşam, bitkin ve mutlu bir şekilde Öykü annesinin hazırladığı sıcak çorbayı içti. "Bu kışın en sevdiğim anım olacak," dedi, kar yağmaya devam ederken gülümseyerek.