Grandpa and the Shopping List

Osman is a grandfather in Trabzon. He is seventy years old, and he is retired. He lives near his son's family. His little granddaughter, Defne, is five years old. He loves her very much.

Osman, Trabzon'da bir dede. Yetmiş yaşında ve emekli. Oğlunun ailesinin yakınında yaşıyor. Küçük torunu Defne beş yaşında. Onu çok seviyor.

One morning, Defne's mother is busy. "Osman Bey, can you go to the market?" she asks. "We need some things for dinner." She writes a shopping list on a small paper. "Here is the list."

Bir sabah Defne'nin annesi meşgul. "Osman Bey, markete gidebilir misiniz?" diye soruyor. "Akşam yemeği için birkaç şeye ihtiyacımız var." Küçük bir kağıda bir alışveriş listesi yazıyor. "İşte liste."

"Of course!" Osman says. He is happy to help. He takes his bag and his jacket. He walks to the market. It is a nice day. But there is one problem. Osman forgets the list on the kitchen table!

"Tabii ki!" diyor Osman. Yardım etmekten mutlu. Çantasını ve ceketini alıyor. Markete yürüyor. Güzel bir gün. Ama bir sorun var. Osman listeyi mutfak masasında unutuyor!

At the market, Osman puts his hand in his pocket. The list is not there. "Oh no," he says. "Where is the list? What do we need?" He tries to remember. "Eggs? Milk? Hmm. I am not sure."

Markette Osman elini cebine atıyor. Liste orada değil. "Ah hayır," diyor. "Liste nerede? Neye ihtiyacımız var?" Hatırlamaya çalışıyor. "Yumurta? Süt? Hmm. Emin değilim."

Osman walks around the market. He looks at this shelf and that shelf. "Maybe we need bread," he says. He takes bread. "Maybe we need tomatoes," he says. He takes tomatoes. But he is not sure.

Osman marketin içinde dolaşıyor. Şu rafa ve bu rafa bakıyor. "Belki ekmeğe ihtiyacımız var," diyor. Ekmek alıyor. "Belki domatese ihtiyacımız var," diyor. Domates alıyor. Ama emin değil.

A young worker sees Osman. He looks a little lost. "Hello, can I help you?" she asks kindly. "Yes, please," Osman says. "I forget my shopping list at home. I can not remember all the things!"

Genç bir görevli Osman'ı görüyor. Biraz kaybolmuş görünüyor. "Merhaba, size yardım edebilir miyim?" diye kibarca soruyor. "Evet, lütfen," diyor Osman. "Alışveriş listemi evde unutuyorum. Her şeyi hatırlayamıyorum!"

The young worker smiles. "What is for dinner tonight?" she asks. Osman thinks. "My son likes köfte for dinner," he says. "Okay!" the worker says. "For köfte, you need meat, onions, bread, and some spices."

Genç görevli gülümsüyor. "Bu akşam yemekte ne var?" diye soruyor. Osman düşünüyor. "Oğlum akşam yemeğinde köfteyi sever," diyor. "Tamam!" diyor görevli. "Köfte için ete, soğana, ekmeğe ve biraz baharata ihtiyacınız var."

Together, they walk around the market. The worker helps Osman find everything. "You also need yogurt and tomatoes for the köfte," she says. Osman is happy. "Thank you, my child. You are very kind," he says.

Birlikte marketin içinde dolaşıyorlar. Görevli Osman'a her şeyi bulmasında yardım ediyor. "Köfte için ayrıca yoğurda ve domatese de ihtiyacınız var," diyor. Osman mutlu. "Teşekkür ederim, evladım. Çok kibarsın," diyor.

Osman pays and walks home. His bag is full. He is a little tired but happy. At home, he sees the shopping list on the kitchen table. "Ah! There it is!" he says. He reads the list slowly.

Osman ödüyor ve eve yürüyor. Çantası dolu. Biraz yorgun ama mutlu. Evde mutfak masasındaki alışveriş listesini görüyor. "Ah! İşte orada!" diyor. Listeyi yavaşça okuyor.

He is surprised. The list says: meat, onions, bread, spices, yogurt, tomatoes. "This is everything in my bag!" Osman laughs. "The kind girl at the market knows my list better than me!" That night, the köfte is delicious.

Şaşırıyor. Listede şunlar yazıyor: et, soğan, ekmek, baharat, yoğurt, domates. "Bunlar çantamdaki her şey!" Osman gülüyor. "Marketteki kibar kız listemi benden daha iyi biliyor!" O gece köfte çok lezzetli.