The Fisherman's Son

Ismail was a fisherman in Sinop. He woke up before the sun every day, and he went out to the Black Sea in his small blue boat. His son, Deniz, who was eighteen years old, often went with him. Deniz loved the smell of the salt, the sound of the engine, and the silence of the early morning.

İsmail, Sinop'ta bir balıkçıydı. Her gün güneşten önce uyanır ve küçük mavi teknesiyle Karadeniz'e açılırdı. On sekiz yaşındaki oğlu Deniz sık sık onunla giderdi. Deniz tuz kokusunu, motorun sesini ve sabahın erken saatlerindeki sessizliği severdi.

But Ismail was worried. The fish were getting fewer every year, and the work was getting harder. One evening, he told Deniz that he wanted him to go to university. "I don't want you to live like me," he said. "The sea is generous, but it is also cruel."

Ama İsmail endişeliydi. Balıklar her yıl azalıyordu ve iş zorlaşıyordu. Bir akşam Deniz'e üniversiteye gitmesini istediğini söyledi. "Benim gibi yaşamanı istemiyorum," dedi. "Deniz cömerttir ama aynı zamanda acımasızdır."

Deniz was surprised. He said that he did not want to leave the boat. "I love this life, Baba," he told his father. "Why do you want me to go?" Ismail answered that he had worked sixty years and still had no savings. "I want you to have a choice," he said.

Deniz şaşırdı. Tekneyi bırakmak istemediğini söyledi. "Bu hayatı seviyorum Baba," dedi babasına. "Neden gitmemi istiyorsun?" İsmail altmış yıl çalıştığını ve hâlâ hiç birikimi olmadığını söyledi. "Bir seçeneğin olmasını istiyorum," dedi.

For weeks, they hardly spoke about it. Then one day, a young researcher came to the harbour. She said that she was studying the fish in the Black Sea, and she asked if any fisherman could help her. Ismail looked at her notebook and told her that he had seen many changes in the water over the years.

Haftalarca bu konuda neredeyse hiç konuşmadılar. Sonra bir gün limana genç bir araştırmacı geldi. Karadeniz'deki balıkları incelediğini söyledi ve herhangi bir balıkçının ona yardım edip edemeyeceğini sordu. İsmail defterine baktı ve ona yıllar içinde suda çok değişiklik gördüğünü söyledi.

The researcher asked if she could join them on the boat. For three days, she measured the water and counted the fish. Ismail explained that the fish used to come closer to the shore in spring. She wrote everything down and said that this kind of knowledge was very rare. "Books cannot give me this," she told him.

Araştırmacı tekneye onlarla katılıp katılamayacağını sordu. Üç gün boyunca suyu ölçtü ve balıkları saydı. İsmail, balıkların baharda kıyıya daha yakın geldiğini anlattı. Her şeyi yazdı ve bu tür bilginin çok nadir olduğunu söyledi. "Kitaplar bana bunu veremez," dedi ona.

Deniz listened carefully to every word. On the last evening, he asked the researcher how she had become a scientist. She said that she had loved the sea since she was a child. "Without people like your father, I would know nothing," she added. "And without people like you, nobody will protect the sea in the future."

Deniz her kelimeyi dikkatle dinledi. Son akşam araştırmacıya nasıl bilim insanı olduğunu sordu. Çocukluğundan beri denizi sevdiğini söyledi. "Babanız gibi insanlar olmasa hiçbir şey bilmezdim," diye ekledi. "Sizin gibi insanlar olmazsa da gelecekte denizi kimse korumaz."

That night, Deniz told his father that he had changed his mind. He said that he would study marine biology at university, but he promised that he would come back every summer. Ismail was silent for a moment. Then he said that it was the best news he had ever heard, and his eyes were full of tears.

O gece Deniz babasına fikrini değiştirdiğini söyledi. Üniversitede deniz biyolojisi okuyacağını ama her yaz geri geleceğine söz verdiğini belirtti. İsmail bir an sustu. Sonra bunun şimdiye kadar duyduğu en güzel haber olduğunu söyledi ve gözleri yaşlarla doldu.

Seven years later, Dr. Deniz works at a research centre in Sinop. He studies how to protect the fish, and fishermen from the whole coast ask for his advice. Every Sunday, he goes out on the old blue boat with his father, who now sits proudly beside him and says, "My son is a fisherman of the future."

Yedi yıl sonra Dr. Deniz, Sinop'ta bir araştırma merkezinde çalışıyor. Balıkları nasıl koruyacağını inceliyor ve bütün kıyıdaki balıkçılar ondan tavsiye istiyor. Her pazar, şimdi gururla yanında oturan babasıyla eski mavi tekneyle denize açılıyor ve babası şöyle diyor: "Oğlum geleceğin balıkçısı."